23 Temmuz 2006 Pazar

tyler durden ve anlatıcı

Tüketim toplumu (ya da gösteri toplumu, ya da postmodern/postendüstriyel toplum; kısaca günümüz toplumu iki kavramı birden beslemek zorundadır. Bunlardan birincisi Fight Club'da Anlatıcı tarafından sembolize edilen, "uslu çocuk" karakteridir. Idealardan değil, sistemin kendine sağladığı Ikealardan ve vücut geliştirme aracılığıyla elde ettiği kişisel tatminden memnun (olması beklenen), bir şeyleri sorgulayan, ama bu "bir şeyler"in yıkılmasından ölesiye korkan bir tiptir bu. Tüm usluluğuna rağmen Tyler Durden'ı içinde taşımaya mahkumdur, çünkü...

...mevcut toplumun beslemek zorunda kaldığı diğer ürün Tyler Durden'ın sembolize ettiği "yaramaz çocuk"tur. Aslında proleteryasını kaybetmiş bir burjuva olan, dünyanın ve toplumun kaynaklarını düşüncesizce kullanma "hakkına" ve "yeteneğine" sahip ama kendisinden emir dinleyecek kimseyi bulamadığı için bir yandan da proleterliğin kıyısında gezinen, fitness salonlarında veya Play Station oyunlarında yarattığı kölelik modelleriyle (Baudrillard ve Fukuyama'ya selamlar) tatmin olmaya çalışan bir tiptir "seri üretim vatandaş".


Tyler Durden'ın varlığı, Anlatıcı'nın her imkana sahip olmasından kaynaklanır. Anlatıcı, sınırsız imkanların kendini diğerlerinin içinden sivrilen biri haline getirmediğini fark ettikçe, thymotik tatmin sağlayamaz. Bunu sağlamak için, burjuva hayatının içinde gizli bir proleter isyancı olmaya
çalışır.

Deri ceketleri, renkli gözlükleri, trendy saçlarıyla sistemi yıkmayı "amaçlayan" Tyler Durden, cep telefonunun açılış mesajı olarak "dünyanın tüm işçileri birleşin" yazan gencin, Che resimli tişörte 25 ytl veren sembolik komünistin ya da anti-kapitalist içerikli e-mailleri dolaylı reklam malzemesi olarak kullanılan Gmail kullanıcısı devrimcinin bir karikatüründen başka bir şey değildir.

Tyler'ın ünlü repliğini birazcık değiştirecek olursak olayı daha iyi özetleyebiliriz sanırım:

"Hepimiz günün birinde milyoner, rock starı veya Tyler Durden olacağımıza inandırıldık. Ama olmayacağız. yavaş yavaş bunun farkına varıyoruz. ve gittikçe sinirleniyoruz... Sinirimizi de Play Station'da çıkarıyoruz."

Taşındık: Ekran Memuru